تبلیغات
بینش - مطالب شعر


آگاهی و روشنایی

به نام روشنایی بخش بینش


موضوع


فهرست عناوین


پیوندها


کانال تلگرام


صفحات جانبی


نویسنده و تنظیم کننده :


ابر برچسب ها


آمار و اطلاعات

آرشیو



تاریخ روز

دریافت کد اوقات شرعی




در این وبلاگ
در كل اینترنت

Admin Logo themebox

زمزمه



1-به نام خداوند جان و خرد           کزین برتر اندیشه برنگذرد . 1





[http://www.aparat.com/v/fVX5Y]



13- بیا تا قدر همدیگر بدانیم
که تا ناگه ز یکدیگر نمانیم

2- حکمت آموز و نور حاصل کن
دل خود را به نور واصل کن

12- هرکسی را بهـر کاری ساختند
مــیل آنرا در دلــــش انداخـتند

8- این همه نقش عجب بر در و دیوار وجود
هر که فکرت نکند نقش بود بر دیوار

8- هرگز وجود حاضر غایب شنیده‌ای
من در میان جمع و دلم جای دیگرست

6- تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز

6- ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی
دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی

7- عجب صبری خدا دارد        اگر من جای او بودم.10

12- بی همگان به سر شود    بی‌تو به سر نمی‌شود
داغ تو دارد این دلم جای دگر نمیشود.11

8- در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم
بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم
به وقت صبح قیامت که سر ز خاک برآرم                                         
به گفت و گوی تو خیزم به جست و جوی تو باشم.4

8- ای که گفتی "فَمَن یَمُت یَرِنی"  جان فدای کلام دلجویت
کاش روزی هزار مرتبه من        مردمی تا ببینمی رویت

8- اندرون از طعام خالی دار         تا درو نور معرفت بینی
تهی از حکمتی به علت آن     که پری از طعام تا بینی

12- کجایید ای شهیدان خدایی  بلاجویان دشت کربلایی
کجایید ای سبک روحان عاشق  پرنده‌تر ز مرغان هوایی.6

15- خشت اول چون نهد معمار کج      تا ثریا می رود دیوار کج

3- خوشا آنانکه الله یارشان بی   بحمد و قل هو الله کارشان بی
خوشا آنانکه دایم در نمازند        بهشت جاودان بازارشان بی 

12- از محبت خارها گل می شود   از محبت تلخها شیرین شود.5

12- این جهان کوه است و فعل ما ندا      سوی ما آید نداها را صدا

14- ای مدنی برقع و مکی نقاب         سایه نشین چند بود آفتاب
منتظران را به لب آمد نفس         ای ز تو فریاد به فریادرس
سکه تو زن تا اُمرا کم زنند       خطبه تو کن تا خطبا دم زنند

5- ای علی که جمله عقل و دیده‌ای  شمّه‌ای واگو از آن‌چه دیده‌ای.2

12- هفت شهر عشق را عطار گشت     ما هنوز اندر خم یک کوچه ایم

6- بر سر آنم که گر ز دست برآید     دست به کاری زنم که غصه سر آید.3
1- گویند بخواب تا به خوابش بینی     ای بیخبران چه جای خوابست مرا 

9- آب را گل نکنیم     دست درویشی شاید، نان خشکیده فرو برده در آب.14

6- گویند سنگ لعل شود در مقام صبر   آری شود  ولیک به خون جگر شود.12

8- بار درخت علم ندانم مگر عمل         با علم اگر عمل نکنی شاخ بی‌بری
علم آدمیتست و جوانمردی و ادب     ورنی ددی، به صورت انسان مصوری

12- نردبــــان این جهان ما و منی ست    عاقبت ایــــن نــردبان افتــــادنی ست
لاجرم هر کس کــه بالاتر نشست      استخوانش سخت تر خواهد شکست

10- برو ای گدای مسکین در خانه علی زن   که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را.9

12- مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک          چند روزی قفسی ساخته اند از بدنم.8

6- ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد      دل رمیده ما را انیس و مونس شد
نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت  به غمزه مسئله آموز صد مدرس شد.7

6- هر گنج سعادت که خدا داد به حافظ            از یمن دعای شب و ورد سحری بود

8- تن آدمی شریف است به جان آدمیت       نه همین لباس زیباست نشان آدمیت

اگر این درنده‌خویی ز طبیعتت بمیرد           همه عمر زنده باشی به روان آدمیت
رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند    بنگر که تا چه حد است مکان آدمیت.13

11- هر کس به زبانی صفت حمد تو گوید             بلبل به غزلخوانی و قمری به ترانه.15

8- داروی تربیت از پیر طریقت بستان     کادمی را بتر از علت نادانی نیست
روی اگر چند پری چهره و زیبا باشد      نتوان دید در آیینه که نورانی نیست

ببری مال مسلمان و چو مالت ببرند    بانگ و فریاد برآری که مسلمانی نیست.16

8- توانگری نه به مال است پیش اهل کمال       که مال تا لب گورست و بعد از آن اعمال
من آنچه شرط بلاغست با تو می گویم           تو خواه از سخنم پند گیر و خواه ملال

6-در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم    سرزنش ها گر کند خار مغیلان غم مخور

4- پـر و بـال ما بریدند و در قفـس گشـودند        چه رها ،چه بسته، مرغی که پرش بریده باشد
http://s5.picofile.com/file/8110716700/splt.png
فهرست الفبائی شعرا :
1- ابوسعید ابوالخیر
2- اوحدی
3- بابا طاهر
4- پوریای ولی
5- جلال‌الدین محمد بلخی
6- حافظ
7- رحیم معینی کرمانشاهی
8- سعدی
9- سهراب سپهری
10- شهریار
11- شیخ بهائی
12- فردوسی
13- مولوی
14- میرزا تقی خان بینش
15- نظامی
 با کلیک روی عدد سبز رنگ روبروی برخی اشعار ، متن کامل آنرا میتوانید در همان شماره مطالعه بفرمایید



نظرات() 
مطالب مرتبط : سخنان منظوم  گدا و خدا  شعر و شاعر  شعر و عرفان  اشعار 
تاریخ آخرین ویرایش :1395/06/9

گدا و خدا


                                               خوان کرم          


بر سر راهی، گدائی تیره‌ روز                                     ناله‌ها میکرد با صد آه و سوز

کای خدا، بی خانه و بی روزیم                                   زآتش ادبار، خوش میسوزیم

شد پریشانی چو باد و من چو کاه                               پیش باد، از کاه آسایش مخواه

ساختم با آنکه عمری سوختم                                    سوختم یک عمر و صبر آموختم

آسمان، کس را بدین پستی نکشت                            چون من از درد تهیدستی نکشت

هیچکس مانند من، حیران نشد                                  روز و شب سرگشته بهر نان نشد

ایستادم در پس درها بسی                                      داد دشنامم کسی و ناکسی

رشته را رشتم ولی از هم گسیخت                             بخت را خواندم ولی از من گریخت

پیش من خوردند مردم نان گرم                                   من همی خون جگر خوردم ز شرم

دیده‌ام رنگی ندید از رخت نو                                      سیر، یک نوبت نخوردم نان جو

این ترازو، گر ترازوی خداست                                      این کژی و نادرستی از کجاست

در زمستانم، تف دل آتش است                                  برف و باران خوابگاه و پوشش است

آبرو بردم، ندیدم از تو روی                                          گم شدم، هرگز نکردی جستجوی

گفتش اندر گوش دل، رب ودود                                   گر نبودی کاردان، جرم تو بود

نیست راه کج، ره حق جلیل                                      کجروان را حق نمی گردد دلیل

تو براه من بنه گامی تمام                                          تا منت نزدیک آیم بیست گام

گر بنام حق گشائی دفتری                                       جز در اخلاص نشناسی دری

گر کنی آئینۀ ما را نظر                                              عیبهایت سر بسر گردد هنر

ما ترا بی توشه نفرستاده‌ایم                                      آنچه می‌بایست دادن، داده‌ایم

دست دادیمت که تا کاری کنی                                   در همی گر هست، دیناری کنی

پای دادیمت که باشی پا بجای                                   وارهانی خویش را از تنگنای

چشم دادم تا دلت ایمن کند                                      بر تو راه زندگی، روشن کند

بر تن خاکی دمیدم جان پاک                                      خیرگی ها دیدم از یک مشت خاک

تا تو خاکی، را منظم شد نفس                                    ای عجب! خود را پرستیدی و بس

ما کسی را ناشتا نگذاشتیم                                      این بنا از بهر خلق افراشتیم

کار ما جز رحمت و احسان نبود                                   هیچگاه این سفره ، بی مهمان نبود

در نمی‌بندد بکس، دربان ما                                        کم نمیگردد ز خوردن، نان ما

آنکه جان کرده است بی خواهش عطا                          نان کجا دارد دریغ ، از ناشتا

این توانائی که در بازوی تست                                     شاهد بخت است و در پهلوی تست

گنجها بخشیدمت، ای ناسپاس                                   که نگنجد هیچکس را در قیاس

آنچه گفتی نیست، یک یک در تو هست                         گنجها داری و هستی تنگدست

عقل و رای و عزم و همت، گنج تست                            بهترین گنجور، سعی و رنج تست

عارفان، چون دولت از ما خواستند                                دست و بازوی توانا خواستند

ما نمی گوئیم سائل در مزن                                       چون زدی این در، در دیگر مزن

آنکه بر خوان کریمان کرد پشت                                    از لئیمان، بشنود حرف درشت

آن درشتی، کیفر خودکام هاست                                 ور نه بهر نامجویان، نامهاست

هیچ خودبین، از خدا خرسند نیست                              شاخ بی بر، در خور پیوند نیست

زین همه شادی، چرا غم خواستی                              از کریمان، از چه رو کم خواستی

نور حق، همواره در جلوه‌گریست                                   آنکه آگه نیست، از بینش بریست

گلبن ما باش و بهر ما بروی                                        هم صفا از ما طلب، هم رنگ و بوی

زارع ما، خوشه را خروار کرد                                        هر چه کم کردند، او بسیار کرد

تا نباشی قطره، دریا چون شوی                                   تا نه‌ای گم گشته، پیدا چون شوی

مآخذ : گنجور ، دیوان اشعار  پروین اعتصامی ; مثنویات، تمثیلات و مقطعات ،خوان کرم

توضیحات :
1-انتخاب عنوان گدا و خدا از "بینش" است
2- زمزمه اشعار ، اینجا



نظرات() 
مطالب مرتبط : اوقات فراغت ، شعر و شاعر  سخنان منظوم  کار  زمزمه 
تاریخ آخرین ویرایش :1394/03/21

گلایه صفر


 من آن صفرم که هیچ ارزش ندارم ، ولی سرخیل میلیون و هزارم

الف از قدرت من الف گردد ، فزاید اعتبارش زاعتبارم

جهان تا هست و تا باقی است اعداد ، نکاهد ذره‌ای از اقتدارم

ولی با این همه قدرت که بینی ، همان صفرم که هیچ ارزش ندارم
http://s4.picofile.com/file/8182266776/binesh10.jpg

چرا بعضی با صفر همزبانی می کنند ؟ و خود را سبک می شمارند . در شعری منسوب به حضرت علی (ع) آمده است . آیا گمان می‌بری تو یك جثه كوچكی هستی؟ در حالی كه جهان بزرگ‌تری در تو پیچیده شده است. (اَتَزعَمُ اَنَّكَ جِرمٌ صَغِیرٌ وَفِیكَ انطَوَی العَالَمُ الاَكبَرُ) . مسئله در بینش و درک جایگاه و خواسته های ماست. هشیار باش خلقت عالم ز بهر تست ، غیر از خدا هر آنچه بخواهی شکست توست. به تجربه دیده ایم ،مردمی که به آنها القاء کرده بودند شما در حد صفر هم نیستید ، وقتی آگاه شدند  و در کنار اعداد سرنوشت ساز قرار گرفتند ، هم به قدرت واقعی خود پی بردند ، و هم ارزش آن اعداد را میلیون ها برابر بیشتر کردند . چرا که ید اللَّه مع الجماعة



نظرات() 
تاریخ آخرین ویرایش :1394/02/4

همراه آخر


کفن

به قبرستان گذر کردم کم و بیش

بدیدم قبر دولتمند و درویــش

نه درویش بی کفن در خــاک رفته

نه دولتمند برده ، یک کفن بیش

شاعر : بابا طاهر

http://s6.picofile.com/file/8186787918/hamrah.jpg

حضرت رسول (ص)

زیـرك‏ترین شما كـسـى اسـت كه بیشتر از دیگران به یاد مرگ باشد و دور اندیش‏ترین شم ، آماده‏ ترین تان براى آن است

إنَّ أكْیَسَكُم أكْثَرُكُم ذِكْرا للمَوتِ ، وإنَّ أحْزَمَكُم أحْسَنُكُمُ اسْتِعْدادا لَهُ

أعلام الدین: 333 ، منتخب میزان الحكمة : 146



نظرات() 
تاریخ آخرین ویرایش :1395/03/14